دیوانه تو بود ..

شمعی فروخت چهره که پروانه ی تو بود            عقلی درید پرده که دیوانه ی تو بود

خم فلک که چون مه و مهرش پیاله هاست        خود جرعه نوش کردش پیمانه ی تو بود

پیر خرد که منع جوانان کند ز می              تا بود خود سبو کش میخانه ی تو بود

چشم جان ز غیر تو بستم پای دل           هر جا گذشت جلوه جانانه ی تو بود

استاد شهریار

  • شنبه ۱۳ تیر ۹۴

هوای زلف تو

خلقم به روی زرد بخندند و باک نیست  ... شاهد شو ای شرار محبت که بی غشم

باور مکن که طعنه طوفان روزگار  ...  جز در هوای زلف تو دارد مشوشم

سروی شدم به دولت آزادگی که سر  ...  با کس فرو نیاورد این طبع سرکشم

دارم چو شمع سر غمش بر سر زبان  ...  لب می گزد چو غنچه خندان که خامشم

استاد شهریار

  • پنجشنبه ۴ تیر ۹۴
برای مشاهده وبلاگ شخصی من : hatefblog.ir
پیشنهاد‌های هاتف
Designed By Erfan Powered by Bayan